Otyłość jest patologicznym stanem polegającym na zbyt dużym nagromadzeniu tkanki tłuszczowej w organizmie. Ilość tłuszczu przekracza fizjologiczne potrzeby i możliwości adaptacyjne człowieka o 20-25 proc. Tak duża masa ciała prowadzi do problemów zdrowotnych: cukrzycy typu II, nadciśnienia tętniczego, chorób aparatu ruchu (np. zapalenia stawów, zwyrodnień kręgosłupa), zawału serca, udaru mózgu, wylewu, zatoru żylnego, kamicy żółciowej, niewydolności nerek, obturacyjnego bezdechu sennego, niektórych nowotworów oraz rozstępów.
Otyłość pośrednio, tj. wskutek wspomnianych chorób, albo bezpośrednio przyczynia się do skrócenia długości życia. Bardzo duża otyłość (II oraz III stopnia) prowadzi również do niepełnosprawności ruchowej.
W otyłości ważna jest nie tylko masą ciała, ale także z rozmieszczenie tkanki tłuszczowej. Szczególnie niebezpieczna jest otyłość brzuszna (sytuacja, w której nadmiar tkanki tłuszczowej nagromadził się w okolicy brzucha).
W przypadku lekkiej otyłości chory zaczyna odchudzanie. Dieta prowadzona jest pod okiem lekarza. W przypadku poważniejszej otyłości stosuje się metody operacyjne polegające na zmniejszeniu żołądka.
Terapię wspomaga się środkami farmakologicznymi, które mają zmniejszyć łaknienie, ograniczyć ilość wchłanianych węglowodanów. Dieta ma za zadanie zredukować masę ciała oraz wyrobić o pacjenta prawidłowe nawyki.